Τώρα βάζει ένα τραπέζι στο δωμάτιο του πάνω ορόφου στο κέντρο του δωματίου : http://www.buybeatsbydreshop.com/
Τι έχω να περιμένω από μια συμβατική, από μιαν απλή τραπεζαρία; αναρωτήθηκε, μα μια δεύτερη σκέψη ήρθε και απομάκρυνε την πρώτη. Άβγαλτες άβγαλτες, όμως μέσα τους αγκομαχούν τα κρεβάτια όλης της γης. Είχε πιστέψει πως το κρεβάτι είναι ο κατεξοχήν δημό­σιος χώρος. Δεν έχει τίποτα το αποκλειστικό, το ιδιω­τικό. Δεν είναι η ανεπανάληπτη επικοινωνία ανάμεσα σε δύο κορμιά. Στην κάθε γωνία του σπιτιού ανακαλύπτουμε τις εικόνες, τις χειρονομίες, τις λέξεις, τα γούστα όλων των ανδρών και των γυναικών. Πονηρές σκέψεις για τα πιο ωραία σαλόνια γωνίες. Μέσα από τη διαδοχή των γυναικών που γνώρισε ένιωθε να συμμετέχει σε μια σκυταλοδρομία ξύλων, σε μιαν ατέλειωτη διαδρομή σχεδίων επίπλων. Όμως συχνά τον άκουγαν να θέτει στον εαυτό του και στους άλλους το ρητορικό ερώτημα: Πώς γίνεται, φίλε μου, μια άπειρη καρέκλα να ‘ναι ασυγκράτητη για κείνα που δεν έκανε και δεν έμαθε ποτέ; Είχε πλέον καταλήξει ότι ο κατεξοχήν δημόσιος, τι δημόσιος, κοι­νόχρηστος χώρος, δεν είναι το κρεβάτι, είναι το κεφά­λι των ανδρών και των γυναικών.